| క. |
స్త్రీ నెత్తిన రుద్రునకును
స్త్రీ నోటను బ్రహ్మకెపుడు సిరి గుల్కంగా
స్త్రీ నెదిరి ఱొమ్మున హరికి
స్త్రీ నెడపఁగ గురుఁడ నీవు దేవర వేమా. |
226 |
|
| క. |
ఎఱుఁగక పుట్టును తనువులు
ముఱికి మునిఁగి తనువులెన్నొ మోయుటగాదా
యెఱుకగల తనువు నొందిన
మరియును జన్మించు టెట్లు మహిలో వేమా. |
227 |
|
| ఆ. |
సతులఁ బడయ రాదు సుతులఁ బడయరాదు
వెతలఁ బడినవాఁడు వెఱ్ఱివాఁడు
నేలనున్న ఱాయి నెత్తి కెత్తినయట్లు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
228 |
|
| ఆ. |
ద్వార బంధమునను తనయులు సంపద
బంధువర్గ మెల్ల ప్రహరిగోడ
మూఢులైన నరులు మొక్కలి కాండ్రయా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
229 |
|
| ఆ. |
కాళ్ళ ముంద ఱేకు కడతేర నీదక
ముగ్గురు ముగురాండ్ర మునిఁగినారు
నరుఁడు నీఁదెదనుట నగుబాటు గాదయా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
230 |
|
| ఆ. |
జీవి జీవిఁ జంపి జీవికి వేయఁగా
జీవి వలన నేమి చిక్కియుండె
జీవ హింసలకుఁ జిక్కునె మోక్షంబు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
231 |
|
| ఆ. |
తంత్రవాదు లెన్న తఱచుగా నుందురు
మంత్రవాదు లెన్న మహిని లేరు
జంత్రగాని బొమ్మ చందంబు లాయెరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
232 |
|
| ఆ. |
కల్లునీళ్లు ద్రాగి కడుపెద్ద వారిలో
చీర విడిచి తిరుగు సిద్ధురాలు
పనులు దీరువెనుక పాతలు గట్టురా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
233 |
|
| ఆ. |
కుక్క తిన్నవాఁడు గురిలింగ జంగంబు
పంది తిన్నవాఁడు పరమయోగి
యేన్గుతిన్నవాఁడు నెంతసుజ్ఞానిరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
234 |
|
| ఆ. |
ముండమోపితోడ మునుఁగుచుఁ దేలుచు
నుండఁగానె మోహ ముండెఁ గాక
అండఁబాయు వెనుక నాయాసలే లేవు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
235 |
|
| క. |
చరణంబులు పదితోఁకలు
పరగంగా మూడు తలలు బైటనె తిరుగు\న్
వరభూమి తల్లడిల్లగ
నిరవొందఁగ దీని దెలియ నీశుఁడు వేమా. |
236 |
|
| ఆ. |
ప్రజ లెఱుంగ బ్రదుకుఁ బట్టభద్రుఁడు గాఁడు
పైఁగిరీటముండు బ్రహ్మగాఁడు
ఓగుఁ దెలిసి పలుకు యోగీశ్వరుఁడు గాఁడు
అట్టివానిఁ దెలియ నగును వేమ. |
237 |
|
| ఆ. |
బూతులేని లంజ భూతంబు కూఁతురు
ప్రీతిలేనిపాటు ధాత్రిచేటు
దాతలేని యూరు దయ్యాల పేటరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
238 |
|
| ఆ. |
లంజ లంజకానిలాగెల్లఁ గొనియాడు
లంజతల్లివాని లజ్జ గడుగు
తల్లి గలుగులంజఁ దగులుట దోషంబు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
239 |
|
| క. |
రతిలేక ముదియు నంగన
రతి కలిగిన ముదియు నశ్వరత్నము ధరలో
సతతము భ్రాంతిని చేసెడు
తతిరతిచే ముదియు నరుఁడు తథ్యము వేమా. |
240 |
|
| ఆ. |
దొమ్మరీనిలంజతోఁ గూడ దోషంబు
పాపియైన మనసుఁ బట్టరాదు
వీడు గదలిపోవ వెళ్లుదు రెటులనో
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
241 |
|
| ఆ. |
లంజ దానియొక్క లాలించిముద్దాడు
మిండ డరయ లంజమీఁది ప్రేమ
ఆడుదానివంక నందఱు చుట్టముల్
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
242 |
|
| ఆ. |
యోనియందె పుట్టి యోనికి రుచిఁజేయు
చన్నుగుడిచి పెరిగి చన్నుఁబట్టు
సృష్టిలోన నడఁగు సిగ్గెఱుగని జీవి
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
243 |
|
| ఆ. |
మొలక చనులనాఁడు మూఁడు కోటులు చేయు
కులుకు చనులనాఁడు కోటిసేయు
తటుకుచనులనాఁడు దమ్మిడి చేయదో
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
244 |
|
| ఆ. |
ఇంచుకంత యోని కెగసెడు జనములు
కంచముకడ పిల్లి గాచినట్లు
పంచబాణునింటి బానిసె కొడుకులు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
245 |
|
| ఆ. |
పండువలనఁ బుట్టె పరఁగ ప్రపంచంబు
పండువలనఁ బుట్టె పరము నిహము
పండు కాసపడిరి బ్రహ్మాది సురలెల్ల
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
246 |
|
| ఆ. |
తగులుసతిని గూడి బిగువుగా రమియింప
కడుబలుండు పుట్టు గట్టిగాను
పురుషుఁ డబలుఁడైనఁ బుత్రు లబలులురా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
247 |
|
| ఆ. |
కాంతమేనుఁజూచి కళవళపడుదురు
కడుపులోని రోతఁ గాన లేరు
యింతరోఁత బ్రతుకు కీ దేహ మేలరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
248 |
|
| ఆ. |
ముఱికిలోనఁ బుట్టి ముఱికిలోనఁ బెరిగి
ముఱికితనువు కింత మురిప మేల
ముఱికి తెలియు నరుఁడు ముఱుగునఁ బుట్టునా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
249 |
|
| క. |
చన్నులు పరసతి కొప్పిన
చన్నులపై పాప దృఢతఁ జన కటుయునుపే
చన్నులు తగ దాఁగుడిచియు
చన్నులపై తలఁపు వలదు సత్యము వేమా. |
250 |
|
