| ఆ. |
బయలులోని బయలు పరికించి చూడక
బయలు రూపుఁ జూచి వలచెఁగాక
ముఱికిదేహమందు మోహంబు విడదాయె
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
301 |
|
| క. |
తలఁచినను శూన్యతత్వము
తలఁపక యుండినను శూన్యతత్వం బదియౌ
తలఁచిన తలఁపీడేఱును
దలఁచకయుండినను దానె తత్వము వేమా. |
302 |
|
| ఆ. |
అంతరంగమందు నభవు నుద్దేశించి
నిల్పి చూడఁదలఁపు నిలుచుఁగాక
బాహ్యమందు శివుని భావింప నిలుచునా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
303 |
|
| ఆ. |
ఆఱుగురిని జంపి హరిమీఁద ధ్యానంబు
నిలిపి నిశ్చలముగ నెగడి యాత్మ
నతని నొకనిఁ జేయ నాతఁడె యోగిరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
304 |
|
| ఆ. |
తాను నేననియెడు తత్వభేదంబును
మాని కడువివేక మహిమఁ దనరి
యూరకున్నవాఁడు నుత్తమోత్తముఁడురా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
305 |
|
| క. |
తా నొకటి దెలియునన్నది
తానట్టిది లేక యెల్లతావులు దానై
తానేగి పరిణమించిన
మానవునకు ముక్తి గలదు మహిలో వేమా. |
306 |
|
| క. |
బైలున బంధము గలపక
వ్రాలెను పరమాత్మునకును వాంఛిత మొప్ప\న్
బైలున బంధము గలిపిన
కైలాసముఁజేరి ముక్తి గాంచుర వేమా. |
307 |
|
| ఆ. |
లోన బయలుచేసి లోకంబు దెగటార్చి
కులము గాలఁబెట్టి గుణము వదలి
చింతలోనిచింతఁ జేరిన యోగిరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
308 |
|
| ఆ. |
రోయవచ్చుఁ బరము రూఢిగాఁ దెలిసిన
గానవచ్చు గ్రుడ్డు కదలకున్న
రెప్పలార్పకున్న రెంటి సందుననుండి
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
309 |
|
| ఆ. |
కొంపలోన నున్న కోర్కెలు ఛేదించి
పరగ హృదయ మట్టె పదిలపఱచి
గృహము నిల్పువాఁడు బహుతత్త్వవేదిరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
310 |
|
| ఆ. |
దర్శనంబులందు ధర షణ్మతములందు
వర్ణకాశ్రమముల వదల కెపుడు
తిరుగుచున్నవాఁడు ధరలోన నధముండు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
311 |
|
| క. |
అక్షరపుటడవిఁ బొరలక
యక్షరమగు మహిగాన నవనిం దొలుతౌ
నక్షరమును జపియించిన
నక్షరమగు నదియు చాల నరయఁగ వేమా. |
312 |
|
| ఆ. |
బ్రహ్మ మనగవేఱె పరదేశమున లేదు
బ్రహ్మ మనగ దానె బట్టబయలు
తన్నుదా నెఱిఁగినఁ దానెపో బ్రహ్మంబు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
313 |
|
| ఆ. |
అణువులోన నుండు నఖిలజగంబులు
నణువు తనదులోన నణఁగియుండు
మనసు నిల్ప నరుఁడు మఱిముక్తిఁ జేరురా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
314 |
|
| ఆ. |
వెన్న చేతఁబట్టి వివరంబు దెలియక
ఘృతముఁ గోరునట్టి యతనిభంగి
తాను దైవమయ్యు దైవంబుఁ దలఁచును
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
315 |
|
| ఆ. |
అదిఁజూచుచుండ నన్నిటఁ దా నుండు
నాదిఁ జూప నొకని కలవిగాదు
ఆదిముక్తిఁ దెలుపు నాత్మనే యుండురా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
316 |
|
| ఆ. |
తన్నెఱుఁగనివాఁడు తానె తానై యుండుఁ
దన్నెఱుంగువాఁడు తానె తాను
తనువులేనివాఁడు తానె తానౌనయా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
317 |
|
| క. |
తానును సమస్తభువనము
లోనసువుల యంగఁదెలిసి లోనను వెలయు\న్
దానై వెలుఁగఁగ నేర్చిన
మానవునకు ముక్తి గలుగు మహిలో వేమా. |
318 |
|
| క. |
బయలున సర్వము పుట్టును
బయలందే లీనమగును బ్రహ్మం బనఁగా
బయలని మదిలోఁ దెలిసిన
బయలందే ముక్తి బట్టబయలగు వేమ. |
319 |
|
| ఆ. |
బయలు రూపు రూపు బయలునుగాఁ జేసి
బయలు రూపు బట్టబయలు చేసి
బయలులోనివాని భావింపఁ దత్వంబు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
320 |
|
| ఆ. |
కంటిలోనివానిఁ గఱకంఠుఁ డెఱుఁగును
గంటిలోనివాని మింటఁ జూడ
కన్నుమిన్ను హృదయంబాయె నెంచంగ
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
321 |
|
| ఆ. |
నిజము వరుస నెఱిఁగి నిత్యుండు గావలె
పలుకులోనిపలుకు పదిలపఱపు
పలుకుఁజూడ నెవరొ పరికించి చూడరా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
322 |
|
| ఆ. |
పంచవర్ణు నెఱుఁగఁ బరము నెఱుంగును
పరము నెఱుగ నిచ్ఛ ప్రజ్వరిల్లు
ప్రజ్వరిల్లునాఁడు పరముతా నౌనయా
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
323 |
|
| ఆ. |
ఇహము విడువ ఫలము లింపుగఁ గలవని
మహిని బలుకువారి మాటకల్ల
యిహములోనఁ బరము నెరుఁగుట కానరో
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
324 |
|
| ఆ. |
లింగమందుచూడ లీనమై యుండెనా
యంగమందు లింగ మమరియుండు
లింగభావమెఱిఁగి లీనమై యుండరు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ. |
325 |
|
