ఆంధ్రభారతి - శతకములు

క.	కరణము సాధై యున్నను గరి మదముడిఁగినను బాము గఱవకయున్నన్‌ ధరఁ దేలు మీటకున్నను గర మరుదుగ లెక్కఁగొనరు గదరా సుమతీ!	31
క.	కసుగాయఁ గఱచి చూచిన మసలక దనయొగరు గాక మధురంబగునా? పసగలుగు యువతు లుండగఁ బసిబాలలఁ బొందువాఁడు పసరము సుమతీ!	32
క.	కవిగాని వాని వ్రాఁతయు నవరసభావములులేని నాతుల వలంపున్‌ దవిలి చను పందినేయని వివిధాయుధకౌశలంబు వృథరా సుమతీ!	33
క.	కాదుసుమీ దుస్సంగతి పోదుసుమీ కీర్తికాంత పొందినపిదపన్‌ వాదుసుమీ యప్పిచ్చుట లేదుసుమీ సతులవలపు లేశము సుమతీ!	34
క.	కాముకుఁడు దనిసి విడిచిన కోమలిఁ బరవిటుఁడు గవయ గూడుటయెల్లన్‌ బ్రేమమునఁ జెఱకుపిప్పికి జీమలు వెస మూఁగినట్లు సిద్ధము సుమతీ!	35
క.	కారణము లేని నగవును బేరణమును లేని లేమ పృథివీస్థలిలోఁ బూరణము లేని బూరెయు వీరణములు లేని పెండ్లి వృథరా సుమతీ!	36
క.	కులకాంత తోడనెప్పుడుఁ గలహింపకు వట్టితప్పు ఘటియింపకుమీ కలకంఠికంట కన్నీ రొలికిన సిరి యింటనుంట నొల్లదు సుమతీ!	37
క.	కూరిమిగల దినములలో నేరము లెన్నఁడును గలుగ నేరవు మఱి యా కూరిమి విరసంబైనను నేరములే తోఁచుచుండు నిక్కము సుమతీ!	38
క.	కొంచెపు నరు సంగతిచే నంచితముగఁ గీడు వచ్చు నది యెట్లన్నన్‌ గించిత్తు నల్లి కుట్టిన మంచమునకుఁ జేటువచ్చు మహిలో సుమతీ!	39
క.	కొక్కోకమెల్లఁ జదివినఁ జక్కనివాఁడైన రాజ చంద్రుండైనన్‌ మిక్కిలి రొక్కంబీయక చిక్కదురా వారకాంత సిద్ధము సుమతీ!	40