 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
| శతకములు | సుమతి శతకము |
|
| క. |
ఇచ్చునదె విద్య రణమునఁ జొచ్చునదే మగతనంబు సుకవీశ్వరులున్ మెచ్చునదె నేర్పు, వాదుకు వచ్చునదే కీడు సుమ్ము వసుధను సుమతీ! |
11 |
| క. |
ఇమ్ముగఁ జదువని నోరును 'నమ్మా' యని పిలిచి యన్న మడుగని నోరు\న్ దమ్ములఁ బిలువని నోరును గుమ్మరి మను ద్రవ్వినట్టి గుంటర సుమతీ! |
12 |
| క. |
ఉడుముండదె నూఱేండ్లును బడియుండదె పేర్మిఁ బాము పదినూఱేండ్లున్ మడువునఁ గొక్కెర యుండదె కడు నిలఁ బురుషార్థపరుఁడు గావలె సుమతీ! |
13 |
| క. |
ఉత్తమ గుణములు నీచున కెత్తెఱఁగున గలుగ నేర్చు నెయ్యెడలం దా నెత్తిచ్చి కఱఁగి పోసిన నిత్తడి బంగారమగునె యిలలో సుమతీ! |
14 |
| క. |
ఉదకము ద్రావెడు హయమును మదమున నుప్పొంగుచుండు మత్తేభంబున్ మొదవు కడనున్న వృషభముఁ జదువని యా నీచుఁ జేరఁ జనకుర సుమతీ! |
15 |
| క. |
ఉపకారికి నుపకారము విపరీతము గాదు సేయ వివరింపంగా నపకారికి నుపకారము నెపమెన్నక సేయువాఁడు నేర్పరి సుమతీ! |
16 |
| క. |
ఉపమింప మొదలు తియ్యన కపటం బెడనెడను జెఱకు కైవడి నేపో నెపములు వెదకును గడపటఁ గపటపు దుర్జాతి పొందు గదరా సుమతీ! |
17 |
| క. |
ఎప్పటి కెయ్యది ప్రస్తుత మప్పటి కా మాటలాడి యన్యుల మనముల్ నొప్పింపక తానొవ్వక తప్పించుక తిరుగువాఁడు ధన్యుడు సుమతీ! |
18 |
| క. |
ఎప్పుడుఁ దప్పులు వెదకెడు నప్పురుషునిఁ గొల్వఁగూడ దది యెట్లన్నన్ సర్పంబు పడగ నీడను గప్ప వసించిన విధంబు గదరా సుమతీ! |
19 |
| క. |
ఎప్పుడు సంపద కలిగిన నప్పుడె బంధువులు వత్తురది యెట్లన్నన్ దెప్పలుగఁ జెఱువు నిండినఁ గప్పలు పదివేలు చేరుఁగదరా సుమతీ! |
20 |
 |
|