ఆంధ్రభారతి - శతకములు - మారుతి శతకము

శా.	'ఓరి రావణ! నేను రామనృపవంశోత్తంసు దాసుండ నా శూరాగ్రేసరుపత్ని నీవు వనిలో జోరుండవై తెచ్చిత న్నారీరత్నము నిమ్ము రాఘవునకున్‌ గాకున్న నీవింక త ద్ఘోరాస్త్రంబులఁ జత్తు వాజి' నని నీతుల్‌ దెల్పవే మారుతీ!	61
శా.	"బాలారత్నము సీత మ్రుచ్చిలిటు నీ పాలింటికిన్‌ మృత్యువం చాలోకింపక దెచ్చితింత కెపుడో యద్దేవి కోపానల జ్వాలాళిం బడి భస్మమై చనక సప్రాణుండవై యుండుటల్‌ చాలన్‌ చిత్రము భర్తచేఁ గలన నిన్‌ జంపింప నిందాక ని ట్లాలస్యం బొనరించె" నంచనవె దేవారాతితో మాఅరుతీ!	62
మ.	"ఖల దైత్యాధమ! జానకీసతిని నీ కంఠస్థశాతాసిగాఁ దలపై బడ్డ మహాశనిచ్ఛదముగాఁ దాలుస్థితోద్యద్ధలా హలముంగా వసనాంచలగ్రథిత దీప్తాగ్నిస్ఫులింగంబుగా తలప న్నేరక దెచ్చి తీ" వని రహిన్‌ దర్జింపవే మారుతీ!	63
మ.	"తరమే నీకిక నెందుఁ బోఁగలవు పాతాళంబులో డాఁగినన్‌ శరధిం జొచ్చిన మిన్నుఁ బ్రాకిన దశాస్యా! వజ్రి వజ్రాభ భీ కరబాణంబుల నీ శిరంబులనిలో ఖండించి యా కాకుత్స్థుఁడా వరవర్ణిన్‌ గొనిపోవు నిక్క" మనుచున్‌ వాదింపవే మారుతీ!	64
మ.	'దశకంఠాసుర! పుణ్యసాధ్వియగు సీతం గానలో దొంగవై పశుబుద్ధిం గొనితెచ్చి నందుకిపుడే బంధించి ముష్టిన్‌ త్వదు గ్రశిరంబుల్‌ వెస వ్రక్కలింపనగు నా రామాజ్ఞ లేకున్కి దు ర్దశ నొందింపక యోర్చియుంటి' ననుచుం దర్జింపవే మారుతీ!	65
మ.	దనుజాధీశుఁడు నీదువాలమునకున్‌ తైలార్ద్రచేలంబు లొ య్యనఁ జుట్టించి కొనన్‌ కృశాను నిడి దేవారాతు లివ్వానరుం గొని ప్రోలంతయుఁ ద్రిప్పుడంచుఁ బలుకన్‌ ఘోషింపుచున్‌ దైత్యుల ట్లొనరింపన్‌ బురి గుప్తికర్మము తదుద్యోగంబు వీక్షింపఁ బె ల్పన దత్కర్మ మొకింతసేపు మదిలో సైరింపవే మారుతీ!	66
మ.	ప్రకటింపన్‌ జగముల్‌ దహించు శిఖి నీవాలాగ్రగుండయ్యు జా నకి యాశీర్వచనంబునన్‌ బవనబాంధవ్యంబునన్‌ జేసి తా వకవాలాంచితరోమమైనఁ గమలింపన్‌ శక్తుఁడుంగాక పొం దికతోఁ జందనపంకశీతుఁ డగుచున్‌ దీపింపఁడే మారుతీ!	67
మ.	తనువుం గొంచెముఁ జేసి రజ్జుమయబంధంబుల్‌ వడిం ద్రుంచి వెం టనె కాలాభ్రము వైఖరిన్‌ బెరిగి తోడన్‌ వచ్చు దోషాటులన్‌ మునుముట్టం దునుమాడి నిర్జరులు సంతోషింప వాలాగ్నిచే ఘనలంకానగరంబు సర్వ మవిశంకం గాల్పవే మారుతీ!	68
మ.	జనకక్ష్మాపతిపుత్రి యున్న నగరాజంబున్‌, నయజ్ఞుండు స జ్జనమాన్యుండగు నవ్విభీషణుని వేశ్మశ్రేష్ఠముం దక్క త క్కిన లంకాపురమెల్ల వాలకలితాగ్నిం గ్రాగి క్రుద్దేశనే త్రనటత్పావక దగ్ధలోకసమతం బ్రాపించెఁగా మారుతీ!	69
మ.	నిను బంధించుట నీదువాలమున వహ్నిం గొల్పుటల్‌ రాక్షసుల్‌ వినిపింపన్‌ విని సీత యేను పతికిం బ్రేమాస్పదీభూత నౌ ట నిజంబేని కృపీటజన్మ! కడువేడ్కన్‌ మత్ప్రియార్థంబు పా వనికిన్‌ శీతుఁడవై వెలుంగు మనుచున్‌ బ్రార్థింపదే మారుతీ!	70