ఆంధ్రభారతి - శతకములు

క.	దుర్భర బాణము రాఁగా గర్భములోనుండి యభవ కావు మటన్న\న్‌ నిర్భరకృప రక్షించితి వర్భకు నభిమన్యుసుతుని నచ్యుత కృష్ణా.	31
క.	గిరులందు మేరువౌదువు సురలందున నింద్రుఁడౌదు చుక్కలలోన\న్‌ బరమాత్మ చంద్రుఁడౌదువు నరులందున నృపతివౌదు నయముగఁ గృష్ణా.	32
క.	చుక్కల నెన్నఁగ వచ్చును గ్రక్కున భూరేణువులను గణుతింప నగు\న్‌ జొక్కపు నీ గుణజాలము నక్కజ మగు లెక్కపెట్ట నజునకుఁ గృష్ణా.	33
క.	కుక్షిని నఖిలజగంబుల నిక్షేపముఁజేసి ప్రళయ నీరధి నడుమ\న్‌ రక్షక వటపత్రముపై దక్షతఁ బవళించునట్టి ధన్యుఁడ కృష్ణా.	34
క.	విశ్వోత్పత్తికి బ్రహ్మవు విశ్వము రక్షింపఁ దలఁచి విష్ణుఁడ వనగా విశ్వము జెఱుపను హరుఁడవు విశ్వాత్మక నీవె యగుచు వెలయుదు కృష్ణా.	35
క.	అగణితవైభవ కేశవ నగధర వనమాలి యాది నారాయణ యో భగవంతుఁడ శ్రీమంతుఁడ జగదీశ్వర శరణు శరణు శరణము కృష్ణా.	36
క.	మగమీనమవై జలనిధిని బగతుని సోమకునిఁ జంపి పద్మభవునకు\న్‌ నిగమముల దెచ్చి యిచ్చితి సుగుణాకర మమ్ముఁ గరుణ జూడుము కృష్ణా.	37
క.	అందఱు సురలును దనుజులు పొందుగ క్షీరాబ్ధిఁ దఱువఁ బొలుపున నీ వా నందంబుగఁ గూర్మమవై మందరగిరి యెత్తితౌర మాధవ కృష్ణా.	38
క.	ఆదివరాహమ వయి నీ వా దనుజు హిరణ్యనేత్రు హతుఁజేసి తగ\న్‌ మోదమున సురలు పొగడఁగ మేదిని వడి గొడుగునెత్తి మెఱసితి గృష్ణా.	39
క.	కెరలి యఱచేతఁ గంబము నరుదుగ వేయుటను వెడలి యసురేశ్వరుని\న్‌ ఉరమును జీరి వధించితి నరహరి రూపావతార నగధర కృష్ణా.	40