ఆంధ్రభారతి - శతకములు

క.	పదునాలుగు భువనంబులు కుదురుగ నీకుక్షి నిల్పుకొను నేర్పరివై విదితంబుగ నాదేవకి యుదరములో నెట్టులొదిగి యుంటివి కృష్ణా.	11
క.	అష్టమి రోహిణి ప్రొద్దున నష్టమగర్భమునఁ బుట్టి యాదేవకికిన్‌ దుష్టునిఁ గంసు వధింపవె సృష్టి ప్రతిపాలనంబు సేయఁగఁ గృష్ణా.	12
క.	అల్ల జగన్నాథుకు వ్రే పల్లియ క్రీడార్థ మయ్యెఁ పరమాత్మునకున్‌ గొల్లసతి యా యశోదయుఁ దల్లియునై చన్నుగుడిపెఁ దనరఁగఁ కృష్ణా.	13
క.	అందెలు గజ్జెలు మ్రోయఁగఁ జిందులు ద్రొక్కుచును వేడ్క చెలువారంగా నందుని సతి యాగోపిక ముందఱ నాడుదువు మిగుల మురియుచుఁ గృష్ణా.	14
క.	హరిచందనంబు మేనునఁ గరమొప్పెడు హస్తములను గంకణ రవముల్‌ ఉరమున రత్నము మెఱయఁగఁ బరఁగితివౌ నీవు బాల ప్రాయము కృష్ణా.	15
క.	పాణితలంబున వెన్నయు వేణీమూలంబునందు వెలయఁగఁ బింఛం బాణీముత్యము ముక్కున నాణెముగాఁదాల్చు లోక నాథుఁడ కృష్ణా.	16
క.	మడుగుకుఁ జని కాళీయుని పడగలపై భరతశాస్త్ర పద్ధతి వెలయ\న్‌ గడువేడుకతో నాడెడు నడుగులు నా మదిని దలఁతు నచ్యుత కృష్ణా.	17
క.	బృందావనమున బ్రహ్మా నందార్భకమూర్తి వేణు నాదము నీ వా మందార మూలమున గో విందా పూరింతువౌర వేడుకఁ గృష్ణా.	18
క.	వారిజ నేత్రలు యమునా వారిని జలకంబులాడ వచ్చిన నీ వా చీరలు మ్రుచ్చిలి యిచ్చితి నేరుపురా యదియు నీకు నీతియె కృష్ణా.	19
క.	దేవేంద్రుఁ డలుకతోడను వావిరిగా ఱాళ్ళవాన వడిఁ గురియింప\న్‌ గోవర్ధనగిరి యెత్తితి గోవుల గోపకులఁ గాచు కొఱకై కృష్ణా.	20