ఆంధ్రభారతి - శతకములు - సంపంగిమన్న శతకము

క.	సర్వావస్థల నడఁచియు సర్వావస్థల నెఱింగి సర్వసముం డై సర్వముఁ దా నని తెలిసిన సర్వోత్తముఁ డాతఁ డన్న సంపఁగిమన్నా!	111
క.	తనవారి నెదుటివారిని దనవారిఁగఁ జూడనేర్చుధన్యులు చాలన్‌ ఘనకీర్తులచే మింతురు సనకాదిమునిప్రసన్న! సంపఁగిమన్నా!	112
క.	నిత్యానిత్యవివేకము సత్యనుపమశీలుఁ డెఱుఁగు నాతఁడు సుజన స్తుత్యుఁడు జీవన్ముక్తుఁడు సత్యం బిది వినఁగదన్న? సంపఁగిమన్నా!	113
క.	కూడదు గతి సంసారికి బూడిదలో గచ్చకాయ పొరలినభంగి\న్‌ వాఁడును వీఁడును దానై జాడ యెఱిఁగి నడువ రన్న! సంపఁగిమన్నా!	114
క.	పాపపువాసనవిషయము కాపాడుచురాగ నరుఁడు గడఁవగఁగలఁడా? యేపట్టున గుహ్యోదర చాపల్యము మానకున్న సంపఁగిమన్నా!	115
క.	సాధనచతుష్టయంబున సాధారణలీలఁ దనరి సర్వేంద్రియముల్‌ శోధించి నిజసమాధిని సాధించినముక్తుఁ డన్న సంపఁగిమన్నా!	116
క.	ఉద్యోగంబునఁ బురుషుఁడు సద్యోగముఁ జలుపవలయు సవిశేషముగా విద్యానిధి యగునతఁడే సద్యోముక్తుఁడు గదన్న సంపఁగిమన్నా!	117
క.	బోధించినగురువులచే సాధింపను నేర్పు గలిగి సన్నుతు లగుచున్‌ శ్రీధరుఁ గలియుదు రపుడే సాధకమున బుధులు సుమ్ము సంపఁగిమన్నా!	118
క.	ఆతురుఁ డై తను నడిగిన యాతనికిం దెలుపవలయు నన్యులు వింటే నా తలవంపులును సుహృ జ్జాతులకే యోగ మెన్న సంపఁగిమన్నా!	119
క.	మందేహామందౌషధ మెందు న్సరిలేని దైవ మిలలో సత్యా నందంబు జయమునందు త మందఱము సుఖంబు లంది యలరుద మెలమిన్‌.	120