చ.	పరువుఁ బ్రతిష్టయుం గనక, - పాపభయం బను మాటలేక యి క్కరణి ధనంబె జీవితము-గాఁ దలపోసెడు వానితోడఁ జు ట్టరికముచేసి, నిత్య మ-కటా! యని చింతిలు కంటె; గౌరవా దరపరు లౌ గృహస్థుల ప-దంబుల పైఁ బడవైచుటే తగున్‌!

ఉ.	ఆనునుచెక్కు, లాపెదవు, - లామొగ, మామురిపెంపు భ్రూయుగం, బానొస, లాశిరోరుహము, - లామృదువాక్యము, లామృదుస్వరం బానయనంబు, లానడక, - యావినయం బకటా! సుషుప్తియం దేనియు సాధ్యమే మఱువ - నీ దురదృష్టపు జీవితంబునన్‌!

సీ.

ఎన్నఁడు నామాట - కెదురు చెప్పఁగ లేదు!     తండ్రి గీచినగీఁటు - దాఁట లేదు! బడి యన్న నెన్నఁడుఁ - బ్రాలుమాలఁగ లేదు!     రాట్నంబు నెడలఁ బ-రాకు లేదు! అది నాకుఁ గావలె - నని యెన్నఁ డన లేదు!     కుడుచునప్పుడుఁ గూడ - గొడవ లేదు! ఆటలయం దైన - నలుక యెన్నఁడు లేదు!     పొరుగింటి కేనియుఁ - బోక లేదు! కలికమున కేనియును నోటఁ - గల్ల లేదు! మచ్చునకు నేనియుం బొల్లు - మాట లేదు! అట్టి బిడ్డను బ్రతికి యు-న్నంతవఱకు మఱవ శక్యమె! వెఱ్ఱి బ్రా-హ్మణుఁడ! నాకు!

తే.	ఎంత చెప్పిన విన విది - యేమి వెఱ్ఱి యెవరిపని యైనతరువాత - నెవ్వ రుంద్రు? నాటకములోని వేష గాం-డ్రకును మనకు నించుకేనియు భేద మెం-దేని గలదె!

గీ.	కట్టె మథియింప మథియింపఁ - గలుగు నిప్పు! భూమి త్రవ్వంగఁ ద్రవ్వంగఁ - బుట్టు నీరు; పెరుఁగు తరువంగఁ దరువంగఁ - బేర్చు వెన్న; కన్పడదె దారి యోజింపఁ - గార్యములకు?

ఆ.	ఏండ్లకన్నఁ జాల - హెచ్చగు బుద్ధి నీ కిచ్చి మమ్ముఁ దేల్చె - నీశ్వరుండు! అక్క యట్లు చేసి-నందుల కీ వైన మాదు కనుల యెదుట - మనఁ గదమ్మ!

ఉ.	అక్కరొ! నీ మతంబునకు - నడ్డముగాఁ జనుచున్న నా యెడన్‌ మక్కున వీడబోకు! మభి-మానము లేని కతాన గాదు నే నిక్కరణిం భ్రమించుట మ-ఱేమన దేవుఁడు మధ్యవర్తిగా నిక్కము దెల్పుచుంటి నిటు - నీ కసి తీర్ప మదిం దలంచితిన్‌.