ఆ.	మీకుఁ గులము లేద? - మాకు రూపము లేద? యింత దైన్యమునకు - హేతు వేమి? కట్న మిచ్చి వరుని - గడియించుకొనుకంటె జిన్నతనము వేఱె - యున్న దమ్మ?

ఉ.	కొంచెముపాటి వారలను - గొంపలు గోడులు నమ్మియేనియున్‌ సంచులు చంకఁ బెట్టుకొని - సంతకుఁ బోయినయట్లుఁ బోయి శో ధించి బిగించి తండ్రులు వి-ధించిన విత్తము ముందె చేతిలో నుంచియ కాదె తెచ్చుకొను-చుండిరి కూఁతుల కిప్డు భర్తలన్‌.

గీ.	అడుగువారికిఁ బాప భ-యంబు లేక యిచ్చువారికి సిగ్గును - నెగ్గు లేక నడచుచున్నట్టి వర శుల్క - నాటకమున నకట! మనమును బాత్రల - మగుట తగునె?

ఆ.	అప్పుకన్నఁ నల గ-యావళీ దక్షిణ కన్న, పన్ను కన్న - గన్నతండ్రి తద్దినంబుకన్న - తప్పనిసరి యయి యున్న దిపుడు కట్న - మన్ని యెడల.

చ.	తిరముగ నింటిముందుఁ బెను-దేవళముండఁగ మ్రొక్కుబళ్లతోఁ దిరుపతి కేగినట్లు కుల-దీపకు లెందఱొ లేమిచే వివా హ రహితులై కనంబడెడు - నప్పుడు వారిని రోసి కట్నమే పరువుగ నెంచువారికయి - పర్వు లిడం బనియేమి వచ్చెనే?

ఆ.	పిండిబొమ్మ యైనఁ, - బిల్ల నిచ్చెద మనఁ గానె చేయిచాచుఁ - గట్నమునకు; ఇట్టితరిని గట్న - మీయకుండఁగఁ బుస్తె కట్టువరుఁడు జగతిఁ - గానఁ బడునె?

గీ.	కట్నమే కోరి వచ్చిన - ఖరముతోడ తగుదునని కాఁపురము సేయు - దానికంటెఁ బెండ్లియే మానుకొని మగ-బిడ్డ వలెనె తల్లిదండ్రులకడ నుంట - తప్పిదంబె?

సీ.

పెరవారి పిల్లకు - వరు డేరుపడె నన     మనపిల్ల కెవ్వడో - మగఁడటంచు పరుల పిల్లల పెండ్లి - పరికించు నపుడెల్ల     మనపిల్ల కెప్పుడో - మను వటంచు ఎదుటి యింటికి నల్లుఁ - డేతెంచినపుడెల్ల     మనయల్లుఁ డెపు డింట - మసలు ననుచు పొరుగింటి పిల్ల కాఁ-పురము విన్నపుడెల్ల     మనపిల్ల కెట్టిద-బ్బునొ యటంచు ఆఁడుబిడ్డ జనించుటే - యాదిగాను బుస్తె మెడ బడువఱకు మా-పులును బవలుఁ గుడుచుచున్నను గూర్చున్నఁ - గునుకుచున్నఁ దల్లి పడుబాధ తెలుపఁగఁ - దరమె బిడ్డ?

గీ.	త్రాగువా రుంట చేతనే - తాళ్ళగీత; కొనెడువా రుంట చేతనే - గోవుల వధ; పోవువా రుంట చేతనే - భోగవృత్తి; అట్లె, ప్రోత్సాహమే హేతు - వన్నిటికిని.

ఆ.	కూఁతు రనుచుఁ బరుల - చేతిలోఁ బెట్టక కొడు కటంచు నన్నుఁ - గొంపలోనె యుంచుకొనుఁడు, మీరు - పెంచ లేకున్నఁ, గ ష్టించి మిమ్ము నేనె - పెంచు దాన.

ఆ.	ఆఁడుబిడ్డ యెపుడు - నన్యుల సొత్తౌట దానివారికడకు - దానిఁ జేర్చు భారమెల్లఁ దండ్రి-పై నుండుఁ గావునఁ దండ్రి ఱాతిగుండెఁ - దాల్ప వలయు!

గీ.	కట్న మర్పించి వరునిచేఁ - కంఠమునకుఁ బుస్తె కట్టించుకొని తృప్తిఁ - బొందుకంటెఁ దనకుఁ దానుగ ముప్పేట - త్రాటితోడఁ గంఠమున కురి యిడుకొంటె - గౌరవంబు!

చ.	సొరిదిగ హెచ్చుచున్న వర-శుల్క విపద్దశ మాన్పఁబూని, బి ట్టఱచితి వేదికాస్థలుల, - నాడితి బెక్కు సభాంతరంబులం, బఱబఱ వ్యాసముల్‌ బరికి - పత్రికలం బ్రచురింపఁ బంపితిన్‌, హరహర! నీదుపాటి తెగు-వైనను లేక భ్రమించితిం దుద\న్‌!

ఆ.	లోటు లేనియెడనె - లోపంబు కల్పన చేసి, దానఁ దుష్టిఁ - జెందు జగము! ఇఁక రవంత లోప - మే నిక్కముగఁ గాన వచ్చె నేని బ్రతుక - నిచ్చు నమ్మ?

చ.	కరమును నీతిబాహ్యములు కట్నపుఁ బెండిళు లంచు సుద్దులం గురిసెను నిన్నదాఁక, దన కూతుఁ వివాహముపట్ల నేఁడు కి క్కురు మనకుండఁ గాళ్ళకడ కు న్నడిపించెను గట్న మంచు న ల్గురు ననుఁగూరిచి లేవిడులు గొట్టెడు యోగముపట్టె నే మనన్‌?