ఆంధ్రభారతి - శతకములు - కుమార శతకము

క.	యోగ్యుల నరయఁగ లేక య యోగ్యులకున్‌ దాన మొసఁగు చుండుట యది స ద్భోగ్యసతిన్‌ షండునకున్‌ భాగ్యముఁగని పెండ్లిచేయు పగిదిఁ గుమారా!	91
క.	దీనుం డైనను శాత్రవుఁ డైనన్‌ శరణనుచు వేఁడు నపుడు ప్రియత న మ్మానవుని కోర్కెఁ దీర్చిన వాని సుజనుఁడండ్రు బుధులు వసుధఁ గుమారా!	92
క.	పాపంబులందు నెక్కుడు పాపములు సుమీ! ధరిత్రి పై క్రోధగుణం బేపారు లోభమును నివి యేపురుషులఁ జెందఁగూడ దిలను గుమారా!	93
క.	మునుగల్గి ధర్మమును జే యునతఁడు పేదవడెనేని యున్నంతకుఁ దోఁ చిన భంగి నర్థులకు ని చ్చునతఁడె బహుపుణ్యపూరుషుండు కుమార!	94
క.	కడుమెల్లన నిడు నుత్తర మడఁచును గోపమును దీక్ష్ణమమరఁగ దా న ప్పుడు నుడివెడు నుత్తరముడి వడిఁ గోపముఁ బెంచు నరయ వసుధఁ గుమారా!	95
క.	మిత్రుండు దనకు విశ్వా మిత్రముఁ జేసినను గాని మే లనవచ్చున్‌, శాత్రవుఁడు ముద్దు గొన్నను, ధాత్రిం దన కదియె కీడు తలపఁ గుమారా!	96
క.	ధర నొక్క బుద్ధిహీనునిఁ దిరముగ రోటనిడి దంచెఁ దేనియుఁ బెలుచం దురు మగును గాని, యతనికి సరసత్వము గలుగదండ్రు సతము కుమారా!	97
క.	విత్తంబు విద్య కుల ము న్మత్తులకు మదం బొసంగు మాన్యులకున్‌ స ద్వృత్తి నొసంగున్‌, వీనిం జిత్తంబున నిడి మెలగఁ జెలఁగు కుమారా!	98
క.	ధరఁ గఱవుఁ గోరి ధాన్యం బిరవున నిడుకొనినవాని నెగ్గింపఁ దలం తురు, వాని నమ్మఁ దలఁచిన పురుషుని నుత్తముఁడటంచుఁ బొగిడి కుమారా!	99
క.	ఋణ మధిక మొనర్చి సమ ర్పణ జేసిన తండ్రి, విద్య రాని కొడుకు, ల క్షణశాలి రాణి దుశ్చా రిణి యగు జననియును దలప రిపులు కుమారా!	100