॥ ప్రబంధః - 17 ॥ (లక్ష్మీపతి రత్నావళీ) (భైరవి - ఆది) భైరవీ రాగ యతి తాళాభ్యాం గీయతే । |
రజని జనిత గురు జాగర రాగ కషాయిత మలస నివేశం । వహతి నయనమనురాగమివ స్ఫుటముదిత రసాభినివేశమ్ ॥ |
(హరిహరి) యాహి మాధవ! యాహి కేశవ! మా వద కైతవ వాదం । తా మనుసర సరసీరుహలోచన! యా తవ హరతి విషాదమ్ ॥ (ధ్రువమ్) ॥ |
కజ్జల మలిన విలోచన చుంబన విరచిత నీలిమ రూపం । దశన వసనమరుణం తవ కృష్ణ! తనోతి తనోరనురూపమ్ ॥ |
వపురనుహరతి తవ స్మర సంగర ఖర నఖర క్షత రేఖం । మరకత శకల కలిత కల ధౌత లిపేరివ రతి జయ లేఖమ్ ॥ |
చరణ కమల గళదలక్త సిక్తమిదం తవ హృదయముదారం । దర్శయతీవ బహిర్మదనద్రుమ నవ కిసలయ పరివారమ్ ॥ |
దశన పదం భవదధర గతం మమ జనయతి చేతసి ఖేదం । కథయతి కథమధునాఽపి మయా సహ తవ వపురే తదభేదమ్ ॥ |
బహిరివ మలినతరం తవ కృష్ణ! మనోఽపి భవిష్యతి నూనం । కథమథ వంచయసే జనమనుగత మసమశర జ్వర దూనమ్ ॥ |
భ్రమతి భవానబలా కబళాయ వనేషు కిమత్ర విచిత్రం । ప్రథయతి పూతనికైవ వధూ వధ నిర్దయ బాల చరిత్రమ్ ॥ |
శ్రీ జయదేవ భణిత రతి వంచిత ఖండిత యువతి విలాపం । శృణుత సుధా మధురం విబుధా విబుధాలయతోఽపి దురాపమ్ ॥ |