భాషాపతినుతగుణ హేషాపరితోషా యోషామణిరో వినవే ॥భాషా॥

దోషాచరాంతకుని భూషించి నారదుఁడు తు-
రాషాణ్ముఖ్యులఁ గూడి భాషింపుచుఁ జనెను
భీషణాకృతిని గుంభకర్ణుఁడు చేర్చి మృతుఁడౌట విని దశాననుఁడు
రోషశోకములు బెనఁగొనఁ గొలువులో నేలపైఁ బడి మూర్ఛిల్లెను ॥భాషా॥

భోరున గన్నుల నీరు వరదలై పార నోరు
దెఱచి యడలెను అనుజుఁడా యని పేరు నుడివి బడలెను
వీరుఁడా యింద్రజిత్తు కారుణ్యమున నెత్తి శూరులేడ్తురె నేను పోరున రాఘవుల
బీరమున్‌ బిరుదితండన మాన్చి నీ రుణంబు దీర్చెద నను బంపగ-
దే రాత్రించరశేఖరా యన గారవమున సెలవొసంగెను ॥భాషా॥

సన్నాహసేనలతో విన్నాణియై రావణి కన్నవారెల్లఁ జెలఁగఁగ నికుంభిలలో
నున్న యనలుఁడు వెలుఁగఁ జెన్నారు చెంగల్వలు సిగఁ జుట్టి సూర్యపుటము
వన్నెపటము కటిఁగట్టి మిన్నా కెంజాయపూత
సన్నఁగా నలఁది స్రుక్సృవాది కుశోన్నతాస్తరణుఁడై హవిస్సు ప్ర-
సన్నమతి యజ్ఞాయ స్వాహ యని నిష్ఠ తా వదలక వేల్చె ॥భాషా॥

ధూమ సంతతి భూనభోమండలము నిండ రామా-
వనీంద్రుఁడు గని విభీషణునిచే నామార్గములెల్ల విని
యామాయావి ద్రుంతునే నాగ్నేయాస్త్రమునఁ జూడు-
మా మిత్రా యనిన నాతో సౌమిత్రిని బంపు
యామినీచరునికి పదునాల్గేండ్లాహారనిద్రలు లేనివాని-
చే మృతి మితి యనినన్‌ చెలిమెచ్చి భూమీశుఁడు తమ్మునిఁ జూచె ॥భాషా॥

శాంతాకారాయ ఆనందాత్మనే నమ-
శ్చింతాలతచ్ఛేదినే రామాయ సీతా-
కాంతాయ పరమాత్మనే యనిన లక్ష్మణుని
సంతోషించి మన్నించి యింతింతనరాని ప్రేమ
నెంతో దీవించి యానతిచ్చె దాశరథి హను-
మంతుపై నెక్కిలక్ష్మణుఁడు కపిసంతతు ల్గొలువ విభీషణునితో
మంతుగన్న పరాక్రమాలాపము లంతంతన్‌ బలుకుచుఁ జనెను ॥భాషా॥

మితిమేరలేని బలప్రతతి గొలువ భల్లూక-
పతి జాంబవంతుఁడు బరాబరి సల్ప వాలిసుతుఁడు సురటి విసర
చతురుఁడై నల్వురు సచివులతో విభీషణుఁ డా-
నతుఁడై గొలువ నెరదొరతనమున రామానుజుఁడు రణ-
రతి మదిన్‌ ముప్పిరిని గొని నికుంభిళకు వెసన్‌ జని తదేకనిష్ఠా-
న్వితుని నసురవరసుతుని గనుఁగొనెను విల్‌ శేషాద్రిపతిని దలఁచి ॥భాషా॥