వినవే సుగుణాన్వితా గిరిరాజసుతా ॥వినవే॥

మునియుతులై రాఘవులు కామాశ్రమమునను నాఁడు నిలిచి వేకువ
ఘనులు సిద్ధాశ్రమగతులై రచటి మును లా రాఘవులను బూజించిరి ॥వినవే॥

శ్రీరఘురామునిచే ననుజ్ఞఁ గొని సారయశుఁడు విశ్వామిత్రుఁడు క్రతు
వారంభించె మహాజనవృతుఁడై సారెకు మారీచ సుబాహు లసృగ్ధారలు గురిసి రహో
ధీరుఁడు దాశరథి మహోద్ధతుఁడై మారీచు ననిలమార్గణమున
వారిధిలోఁ బడవైచి సుబాహుని దారితుఁ జేసెను దహనాస్త్రమునను ॥వినవే॥

సునిశితబాణములను సౌమిత్రి తదనుచరులను జంపెను బువ్వులజడి
నెనసి సురలు గురియించిరి సంభ్రమమునను గుశికసుతుఁ డినకులతిలకుని తనతొడ నిడుకొని
నెనరున గౌఁగిట నునిచి లక్ష్మణుని మునునిడి కొనియాడి ఫలములు
అనఘులకును భోజనములొనర్చెను దినములు మూఁడిటు చనెను సరసముగ ॥వినవే॥

మునిపతి శ్రీరామునితో బలిఁకెను జనకుని యాగము గనుఁగొనఁ జనియెద
ననువుగ మీరు వచ్చిన శుభమౌనని వినతుఁ డగుచు ననుజునిఁ గూడి తపో-
ధను వెంట ముదముతోఁ జని చని యెదుటను
వనమొకటి ఫలసుమనస్తరులతాలంకృతమై జనవిరహితమై
గనుపట్టినదీ వనమేమన రామునితో ముని పలికె ॥వినవే॥

గౌతముఁడను ముని గలఁడు లోకవిఖ్యాతుఁ డాతని కహల్యయను సతిని
ధాత యొసంగె నా దంపతు లిచ్చటఁ బ్రీతి నుండ నింద్రుఁడు నొకనాఁడా గౌతమవేషమున
నాతి నెనసి చను నాతరి స్నాతుఁడై గౌతమముని వచ్చి భస్మీ-
భూతుఁ జేతు నాతో బొంకకుమనఁ బురుహూతుఁడు దుర్మతినైతిఁ గావుమనెను ॥వినవే॥

శాప మొసంగెను సహస్రభగుఁడవైపొమ్మని వృత్రారి నహల్యను
కోపమున శిలారూపము గమ్మనె నేపర జంతురహితముగఁ జేసెను ఈవన మామౌని
బాపురే యెన్నడు నీపై రఘుపతి శ్రీపాదమువెట్టు నాఁటికి
శాపము చెడునని చనె సతీమణికి పాపముఁ బాపవె పరమపురుషా యనెను ॥వినవే॥

రాముని కరము కరమ్మునఁ బట్టి మహాముని యప్పు డహల్యను జూపిన
భామపైని దన పాదమునుంచి మహామతియగుచు నహల్య తనరఁ గని రాముఁడు తా మ్రొక్కె
రామామణియు సలక్ష్మణుని ధనుర్బాణధరుని కనకాంబరుని
శ్రీమన్మందస్మితవదనుని శ్రీరాముని శేషాద్రిధామునిఁ జూచెను ॥వినవే॥