శ్రీరాముని గాంచెను పార్వతీ వినవే మనకౌసల్య యాత్మారాముని గాంచెను ॥శ్రీరాముని॥

తోరమై హర్షాశ్రుపూరము కన్నుల
జార భయసంభ్రమాశ్చర్యముల్‌ బెనఁగొనఁగా ॥శ్రీరాముని॥

అల నల్లకలువఱేకుచాయ మేనిచేఁ జెలఁగువాని పసిఁడిచేలఁ గట్టినవాని
వెలయు నాల్గుభుజములవాని కనుగొల్కుల నరుణరేఖలు కలవాని స్వర్ణకుం-
డల లసితగండమండలములవాని యస్ఖలితరవికోటి ప్రకాశుని రత్నో-
జ్జ్వలకిరీటమువాని నళినీలకుటిలకుంతలముచే ముద్దు గులుకుచుండెడివాని ॥శ్రీరాముని॥

ఘనతర శంఖచక్రగదాబ్జములవాని వనమాలికయరుత దనరువాని చిఱున-
వ్వను వెన్నెలలా ననచంద్రుఁడు దిక్కులను వెదచల్లఁ జెల్వలలారెడువాని
యనుపమానకరుణామృతపూర్ణనేత్రుని మంజీరాంగదుని శ్రీవత్సకటకకం-
కణహారకేయూరకౌస్తుభాది భూషణభూషితునిఁ జూచి తనివిదీరక తిరుగ ॥శ్రీరాముని॥

శరణాగతులను కరుణ రక్షించు శ్రీధర నీకు బహువందనము లొనర్చెద
శరణు గర్వితదనుజచయవిరామ రామ శరణు దేవతాసార్వభౌమ నీవే
పరమాత్ముఁడవు జగత్పతి వీశుఁడవు హరివి వరయోగిబృందహృద్వనజ కర్ణికాం-
తరమున సురుచిర రాకాజ్యోతివై మెఱయు నిన్నెన్న నా తరము గాదని తిరుగ ॥శ్రీరాముని॥

ఈశ నీవు నిఖిలేంద్రియసాక్షివి శ్రీశుఁడ వీవిశ్వసృష్టిసంరక్షణ
నాశములొకటను జేసిసేయకయున్న వాశిచేఁ బోయి పోవనివాఁడవై ప్రకృతి
డాశి డాయనివాఁడవై శాశ్వతుఁడవై యాకాశాదిభూతసంఘములకెల్ల నవ-
కాశమై నీవు ప్రకాశింతువిది మాయపాశాదిబద్ధుల కెఱుఁగ వశముగాదని తిరుగ ॥శ్రీరాముని॥

నీ జఠరమునందనేక బ్రహ్మాండము లీ యోజఁ బరఁమాణువులై యున్నవిప్పుడు నీవు
రాజిల్లు నా యుదరమున బుట్టుట కల్పభూజము ముంగిట మొలచినట్లయ్యె నం-
భోజాక్షపతి ధనపుత్రాదిసక్తనై నేజెల్ల సంసారనీరధిఁ బడనొల్ల
శ్రీజాని నీ శరణు జెందితి నా మదిని తేజరిల్లుచును సుస్థిరుఁడవు గమ్మని ॥శ్రీరాముని॥

ఈ యఖిలమును మోహింపఁజేయు నీదు మాయకు నగుపడజేయకు నను శేష-
శాయి యీ రూపము సంహరింపఁ గదోయి కాయజజనక చక్కనిముద్దుపట్టివై
హాయిగా నన్నలరజేయు మమితానందదాయివని నిను మదిని దలఁతురు ఘనులెల్ల
మాయురే యనుచు వేమారును వినుతించి శ్రీయుతమూర్తి యా శేషాచలేశుఁడౌ ॥శ్రీరాముని॥